Wyzdrowiałam i wróciłam do świata. Dziś rozumiem, że potrzebowałam tej choroby, znów w jednej chwili odpowiedzi na wszystkie pytania stały się jasne. Nie pamiętam, żebym kiedykolwiek w takim stopniu cieszyła się wszystkim wokół - a jeszcze trzy miesiące temu myślałam, że już bardziej nie można...

A jednak można zdystansować się do wszystkich trudności i znów śmiać się do ludzi. Niniejszym, posyłam wirtualną iskierkę radości na odchodne.


J.